W piątek 17 września powstało Porozumienie Warszawskie „Wspólnota Samorządowa” – obywatelska inicjatywa gromadząca wszystkie liczące się organizacje samorządowe oraz lokalne komitety wyborcze działające na terenie dzielnic m. st. Warszawy. Kierując się dobrem Warszawy i całej aglomeracji stołecznej, „Wspólnota Samorządowa” jest niezależna od partii politycznych. Ma skupić głosy wszystkich wyborców, którzy nie chcą w wyborach samorządowych głosować na partie polityczne. Celem jest złamanie monopolu rządów partii politycznych w Warszawie.

Porozumienie podpisali reprezentanci kilkunastu stowarzyszeń i komitetów, m. in.: Wspólnoty Samorządowej Województwa Mazowieckiego (Janusz Ściskalski), Stowarzyszenia Obywatele dla Warszawy (Maciej Białecki), Naszego Rembertowa (Jakub Melak), Naszego Miasta (Włodzimierz Całka), Ochockiej Wspólnoty Samorządowej (Grzegorz Wysocki), Porozumienia Wyborczego Gospodarność (Jerzy Smoczyński), Praskiej Wspólnoty Samorządowej (Jacek Wachowicz), Stowarzyszenia Nasz Ursynów (Piotr Guział), Stowarzyszenia Obywatelskiego w Ursusie (Henryk Linowski), Wawerskiej Wspólnoty Samorządowej (Piotr Zygarski) i Wspólnoty Dzielnicy Włochy (Jerzy Kowaliszyn). W dniu podpisania Porozumienie objęło 46 warszawskich radnych obecnej kadencji. Porozumienie jest otwarte dla wszystkich osób i organizacji zdecydowanych położyć kres partyjniactwu w samorządach lokalnych.

Na konferencji prasowej „Wspólnota Samorządowa” zaprezentowała swoją kandydatkę na Prezydenta m. st. Warszawy – radną m.st. Warszawy Katarzynę Munio.

Katarzyna Munio jest członkiem 5 komisji merytorycznych Rady Warszawy: komisji edukacji i rodziny, komisji infrastruktury i inwestycji, komisji sportu i rekreacji, komisji kultury oraz doraźnej komisji d/s organizacji Euro 2012. Wydawca i redaktor naczelna warszawskiej gazety lokalnej „Gazeta Domowa”. Mężatka, 39 lat, dwoje dzieci. Przez „Życie Warszawy” uznana za jedną z 10 najbardziej wpływowych kobiet stolicy.

13 marca 2009 r. opuściła szeregi Platformy Obywatelskiej i zrezygnowała jednocześnie z kierowania kołem PO w dzielnicy Włochy. Ta decyzja była protestem przeciwko polityce PO w Warszawie: szastaniu publicznymi pieniędzmi przy budowie stadionu Legii oraz rozdawnictwu etatów radnym i działaczom Platformy.

 Porozumienie Warszawskie
„Wspólnota Samorządowa”

zawarte 17 września 2010 roku, w Warszawie.

My, mieszkańcy Warszawy, skupieni w organizacjach i wspólnotach samorządowych, niezależnych od partii politycznych, kierujący się dobrem Warszawy i całej aglomeracji stołecznej, podejmujemy współpracę wyborczą w kampanii samorządowej 2010 r. Celem naszym jest złamanie monopolu partii parlamentarnych w samorządzie m. st. Warszawy i w samorządzie Województwa Mazowieckiego. Czynimy to w obliczu istotnego zagrożenia dla przyszłości demokracji lokalnej, wynikającego z systemowej dominacji partii parlamentarnych w życiu politycznym nie tylko kraju, ale i najmniejszych komórek samorządu lokalnego. Elity partyjne traktują wybory samorządowe jako darmowy plebiscyt wyborczy przed wyborami do parlamentu. Każdorazowo wygrane wybory są dla aparatów partyjnych nowym pretekstem do obsadzenia władz i urzędów samorządowych własnymi działaczami, bez względu na ich kwalifikacje i doświadczenie zawodowe.

Porozumienie Warszawskie „Wspólnota Samorządowa” jest formacją otwartą dla wszystkich osób i organizacji, podzielających naszą ocenę stanu samorządności lokalnej w Polsce. Zapraszamy do współpracy osoby i organizacje zdecydowane położyć kres partyjniactwu w samorządach lokalnych. Jesteśmy jedyną realną alternatywą wobec partii politycznych dominujących, a nawet paraliżujących wysiłki organów samorządowych swoim pieniactwem politycznym.

Naszym kandydatem na urząd Prezydenta m. st. Warszawy jest radna
Katarzyna Munio.

W inicjatywę zaangażowało się wielu warszawskich samorządowców, w tym ponad 40 radnych z większości dzielnic, oraz następujące organizacje:

PRZYWRÓĆMY SAMORZĄD MIESZKAŃCOM!  

W mojej Warszawie obywatele poczują się znacznie lepiej niż działacze partyjni. 

Zapowiadam koniec ery traktowania urzędu miasta jako zakładu pracy chronionej. To oznacza dla niekompetentnych i leniwych urzędników konieczność zakupu kartonu, do którego niebawem włożą stojące na biurku zdjęcie żony bądź męża i paczkę papierosów.

 Koniec z gehenną dojeżdżających do pracy i odwożących dzieci do szkoły. Inwestujmy z głową i rozwiązujmy problemy zakorkowanego miasta. Bus pas ma służyć pasażerom, a nie autobusom. Wpuszczę na pasy pełne samochody: z czworgiem pasażerów lub wiozącym co najmniej dwoje dzieci w wieku szkolnym.

 Uwolnię aspirację zawodowe młodych kobiet. W 100 dni postawię 20 przedszkoli bądź żłobków w tych rejonach miasta, gdzie ich najbardziej brakuje. Aktywne, młode mamy nie mogą stać przed wyborem: dziecko lub kariera zawodowa. 

 Stop łupieniu warszawiaków. Instytucje centralne muszą dokładać się do budżetu miasta, skoro ich działalność utrudnia życie mieszkańcom Warszawy. Warszawa płaci dziś ogromny haracz w postaci „janosikowego”; PO i rząd są na to głuche i nie chcą rozwiązać problemu. Zapowiadam, że w najbliższym czasie przedstawię opłaty “robinhoodowej”, dzięki której instytucje będą zobowiązane do uiszczenia podatku lokalnego do kasy miasta. W ten sposób zbalansujemy niesprawiedliwy haracz.

 Warszawa nie będzie ponosić kosztów ogólnopolskich zadym politycznych. Nie będę się bała windykować osób i instytucji odpowiedzialnych za bałagan, nawet takich instytucji, jak Kancelaria Prezydenta.

 Katarzyna Munio